جامعه ادبی ایران و به ویژه مردم فرهنگ دوست یزد، در سوگ یکی از مفاخر خود نشستند. روز گذشته خبر رسید که عبدالحسین جلالیان، داروسازی که مرهم دل ها را در شعر جستجو می کرد، در سن ۹۷ سالگی چشم از جهان فروبست. او که با تخلص «جلالی» اشعار طنز شیرینی به لهجه یزدی سروده بود، با نگارش شرحی چهار جلدی بر دیوان حافظ، نام خود را در تاریخ حافظ پژوهی ماندگار کرد. این گزارش مروری است بر زندگی پربار، آثار و خدمات فرهنگی این چهره فقید که نزدیک به یک قرن زیست عاشقانه با ادبیات داشت.
درگذشت عبدالحسین جلالیان شاعر و حافظ پژوه؛ پایان یک قرن عاشقی با ادبیات + آثار

به گزارش پرداد خبر، روابط عمومی بنیاد موقوفات افشار، خبری تلخ را برای اهالی فرهنگ مخابره کرد. روز جمعه ۱۷ بهمن ماه ۱۴۰۴، دکتر عبدالحسین جلالیان، شاعر شیرین سخن و حافظ پژوه نامدار، در سن ۹۷ سالگی دار فانی را وداع گفت. این ادیب پیشکسوت که متولد اول فروردین ۱۳۰۷ در شهر یزد بود، پس از عمری تلاش در عرصه داروسازی و ادبیات، سرانجام در زادگاهش آرام گرفت و به دیار باقی شتافت.

از داروسازی تا کیمیاگری با کلمات

زنده یاد عبدالحسین جلالیان نمونه ای کم نظیر از پیوند علم و هنر بود. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در یزد گذراند و سپس برای تحصیلات عالیه راهی تهران شد. وی موفق شد مدرک دکترای داروسازی و تخصص امور آزمایشگاهی طبی را از دانشگاه تهران دریافت کند.

پس از فارغ التحصیلی، عبدالحسین جلالیان به استخدام وزارت بهداری درآمد و تا پایان دوران خدمت اداری خود، در آزمایشگاه های یزد به مردم خدمت کرد. اما روپوش سفید آزمایشگاه مانع از جوشش چشمه ذوق او نشد. او در تمام این سال ها با تخلص «جلالی»، اشعاری نغز می سرود و محفل آرای انجمن های ادبی بود.

شرح جلالی؛ یادگار ماندگار استاد

بدون شک مهم ترین اثر پژوهشی عبدالحسین جلالیان، شرح جامع او بر دیوان خواجه شیراز است. این مجموعه چهار جلدی که با نام «شرح جلالی» منتشر شده، حاصل سال ها تدقیق و تأمل او در غزلیات حافظ است. نگاه موشکافانه او در این کتاب، راهگشای بسیاری از دانشجویان و علاقه مندان به ادبیات کلاسیک بوده است.

علاوه بر حافظ پژوهی، کتاب «پله های سنگی» مجموعه اشعار عبدالحسین جلالیان است که بالغ بر پنج هزار بیت را در خود جای داده است. شهرت شعری او بیشتر مدیون طنزهای ظریف و فکاهیاتی است که با استادی تمام در قالب غزل و ترجیع بند و با لهجه شیرین یزدی سروده شده اند.

سایر آثار و تألیفات

قلم عبدالحسین جلالیان تنها به شعر و حافظ محدود نمی شد. او در زمینه های مختلف تاریخی و عرفانی نیز قلم زده است. برخی از مهم ترین آثار منتشر شده از این استاد فقید عبارتند از:

  • مثنوی بهروز و بهرام: داستانی منظوم و پندآموز.
  • ده ابرمرد بزرگ تاریخ ایران: پژوهشی در تاریخ و مفاخر ملی.
  • نی نواز اول: اثری درباره احوال شمس تبریزی و برگردان سخنان او به شعر.
  • در رکاب حافظ: تکمله ای بر مطالعات حافظ شناسی.
  • گف مف: اثری که نشان دهنده ذوق طنزپردازی اوست.

میراثی برای آینده

فقدان عبدالحسین جلالیان برای فرهنگ یزد ضایعه ای بزرگ است. او نمادی از نسلی بود که تخصص علمی را با تعهد فرهنگی درآمیخته بودند. بنیاد موقوفات افشار و سایر نهادهای فرهنگی، در پیام های جداگانه ای درگذشت این شخصیت برجسته را تسلیت گفته اند. مراسم تشییع و ترحیم آن مرحوم متعاقبا اعلام خواهد شد.

شغل اصلی مرحوم جلالیان چه بود؟
شغل اصلی مرحوم جلالیان چه بود؟

 

سوالات متداول

عبدالحسین جلالیان در چه تاریخی درگذشت؟

استاد عبدالحسین جلالیان در تاریخ جمعه ۱۷ بهمن ۱۴۰۴ و در سن ۹۷ سالگی دار فانی را وداع گفت.

شغل اصلی مرحوم جلالیان چه بود؟

ایشان دکترای داروسازی داشتند و سال ها به عنوان متخصص امور آزمایشگاهی در وزارت بهداری یزد خدمت کردند.

مهم ترین اثر پژوهشی عبدالحسین جلالیان چیست؟

کتاب چهار جلدی «شرح جلالی» که شرحی کامل بر دیوان حافظ است، مهم ترین اثر پژوهشی عبدالحسین جلالیان محسوب می شود.

تخلص شعری او چه بود؟

او در اشعارش از تخلص «جلالی» استفاده می کرد و به ویژه با شعرهای فکاهی به لهجه یزدی شناخته می شد.

نتیجه گیری

پرونده زندگی عبدالحسین جلالیان در ۱۷ بهمن ۱۴۰۴ بسته شد، اما نام او با «شرح جلالی» و اشعار شیرینش زنده خواهد ماند. او ثابت کرد که می توان در آزمایشگاه کار کرد اما روحی لطیف و شاعرانه داشت. نسل جوان باید از پشتکار و جامع الاطراف بودن شخصیت هایی چون او درس بگیرند. برای اطلاع از زمان مراسم یادبود این استاد فقید می توانید به وبسایت پرداد خبر مراجعه کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *